İstanbul Külhanisi

İlk defa duydum kardeşler. Sarı gelin. Kendi gibi sarı. Ulan bende yürek mürek kalmadı. Hani biri dese ki Davud şu tulumbayı ver gideyim – Al ulan- diyeceğim. Hepsi senin olsun-bana şu sarı gelini verin.

Abi kadın hikayeyi de anlattı ya- şarkının tam ortasında sen bu Rasim denen pezevenk- bize ne lan Allahın sarı orospusundan demez mi? -Aha ketum abi de oradaydı. İlk o döndü geriye ama Davud abi varken ses etmedi. Davud abi kalktı gitti yanına Rasim’in. Orospu diye bahsettiğin anan değil mi, dedi. Rasim kalktı böyle hamsi gibi durdu karşısında. Diğerleri kalkamadılar. Onlar tanıdılar Davud abiyi. Sonra belindeki saldırmaya davrandı Rasim. Davud abi tuttu bunun kolunu, büktü kırdı tek eliyle bileğini. Sonra çıkardı kendi sustalısını suratına iki çizik attı Rasim’in.

http://kaanerkam.com/istanbul-kulhanisi/